Σωστή διαχείριση χρόνου

Η ικανότητα καλής διαχείρισης του χρόνου είναι ένα από τα ουσιαστικά 

χαρακτηριστικά των επιτυχημένων ανθρώπων. 

Πρόκειται πρακτικά για τεχνικές που 

βoηθούν σε όλους τους τομείς της 

ζωής, στο επαγγελματικό, κοινωνικό, προσωπικό κομμάτι. 

Πολύ σημαντικός παράγοντας είναι το πού εστιάζουμε. 
Πολλοί άνθρωποι περνούν τις ημέρες τους σε φρενήρεις ρυθμούς και 
δραστηριότητες, αλλά καταφέρνουν πολύ λίγα γιατί δεν συγκεντρώνονται στα σωστά πράγματα. Έτσι νιώθουν αγχωμένοι επειδή πιστεύουν ότι δεν μπορούν να προλάβουν όσα έχουν αναλάβει.  Εάν συμβαίνει και σ’ εσάς αυτό οι παρακάτω σκέψεις θα σας βοηθήσουν. 

Αναλαμβάνουμε μόνο όσα μπορούμε  

Όταν μας προτείνεται να κάνουμε το οτιδήποτε εκτιμάμε με ρεαλισμό πόσο χρόνο θα μας πάρει και εάν αυτός ο χρόνος υπάρχει στο πρόγραμμά μας. 

Κρίνουμε, βασιζόμενοι σε    πραγματικά δεδομένα, τι μπορούμε να πετύχουμε και απορρίπτουμε αυτά, που δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε να διαχειριστούμε και βρίσκουμε έναν κομψό αλλά συνάμα ξεκάθαρο τρόπο να πούμε «όχι».  

Προτεραιότητες 

Καταγράφουμε σε μια λίστα όσα έχουμε να κάνουμε και βάζουμε προτεραιότητες.  Κάποια από αυτά απαιτούν να ασχοληθούμε άμεσα για να τα ολοκληρώσουμε, ενώ κάποια άλλα μπορούν να προγραμματιστούν για αργότερα.  

Εάν μπορεί να μας βοηθήσει κάποιος άλλος με τις εργασίες μας και το κρίνουμε σκόπιμο, μη διστάσουμε να του το αναθέσουμε, ειδικά εάν πρόκειται για κάτι που δεν πολλή σημασία για εμάς.  

Σωστός προγραμματισμός 

Προγραμματισμός είναι η διαδικασία με την οποία εξετάζουμε πόσος διαθέσιμο χρόνο έχουμε και σχεδιάζουμε με ποιον τρόπο θα τον χρησιμοποιήσουμε για να πετύχουμε τις υποχρεώσεις μας.  

Για να κάνουμε σωστό προγραμματισμό χρειάζεται να έχουμε κατανοήσει τι πραγματικά μπορούμε να πετύχουμε στο διαθέσιμο χρόνο που έχουμε, να σχεδιάσουμε την καλύτερη δυνατή χρήση του χρόνου αυτού, αφήνοντας αρκετό χρόνο για όσα είναι απαραίτητο να γίνουν, προνοώντας ταυτόχρονα να υπάρχει κάποιος χρόνος για τυχόν «απρόοπτα» και βέβαια και για πράγματα που μας ευχαριστούν και θέλουμε να κάνουμε. 

Αυτογνωσία και αυτοεκτίμηση: Βασικά συστατικά για καλύτερες σχέσεις

Είναι κοινά αποδεκτό, «κλισέ» θα έλεγα, ότι οι σχέσεις είναι δύσκολες στην εποχή μας και ότι είναι τυχερός ή τυχερή αυτός που θα «πέσει» σε καλό σύντροφο. Το αν θα έχουμε, όμως, μία καλή ή κακή σχέση δεν είναι θέμα τύχης! Είναι αποτέλεσμα προσπάθειας και από τις δύο πλευρές για τη σχέση, αλλά πρωτίστως παίζει ρόλο η σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας και κατά πόσο τον γνωρίζουμε και τον αποδεχόμαστε.  

Εάν κάποιος γνωρίζει σε βάθος τον εαυτό του και τον εκτιμά μπορεί να είναι πιο ξεκάθαρος απέναντι στους άλλους και να μη δημιουργούνται παρεξηγήσεις.  

Ξέρει τι θέλει, τι του αρέσει, τι προτιμά, οπότε μπορεί και να τα ζητήσει, χωρίς να περιμένει να μαντέψουν τις επιθυμίες του. Αυτό είναι καλό και για τον ίδιο, γιατί πιθανότατα θα παίρνει αυτά που θέλει, αλλά και για τον εκάστοτε σύντροφό του, που  δεν θα προσπαθεί προς λάθος κατεύθυνση, αλλά θα έχει οδηγίες και πιθανόν και θετικό αποτέλεσμα. 

Ξέρει τι δεν αντέχει και πώς να πει όχι, οπότε δεν θα μπει στη διαδικασία να εμπλακεί σε καταστάσεις που τον καταπιέζουν, αλλά ούτε και θα υπομένει, μέχρι να μην αντέχει άλλο. Έτσι, εάν ο σύντροφός του σεβαστεί τα όχι του, η σχέση θα είναι ομαλή και χωρίς πολλές εντάσεις.  

Ξέρει, όμως, και πότε θα κάνει υποχωρήσεις, χωρίς να το φέρει βαρέως και να το χρεώνει στον άλλον. Γιατί σίγουρα χρειάζονται οι υποχωρήσεις σε μία σχέση, αλλά μόνο όταν εκείνος που υποχωρεί το κάνει συνειδητά και για συγκεκριμένους λόγους και επειδή πραγματικά κατανοεί  την αναγκαιότητα της υποχώρησης και όχι να νιώθει πίεση επειδή υποχώρησε και να δημιουργούνται εντάσεις εξ’ αυτού του λόγου. 

Έχει σαφή άποψη και σταθερή συμπεριφορά απέναντι σε καταστάσεις και γεγονότα και δεν δημιουργεί ανασφάλεια στον σύντροφό του, αλλάζοντας διαρκώς γνώμη και στάση. 

Εκφράζει τα συναισθήματά του και δεν νιώθει άβολα με αυτά. Επιπλέον, δεν επηρεάζεται από γνώμες τρίτων προσώπων, συγγενικών ή φιλικών.  

Πατάει στα πόδια του και στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις, χωρίς να επιβαρύνει συναισθηματικά τον σύντροφό του, αναγκάζοντάς τον εμμέσως να τον επιβραβεύει ή να τον στηρίζει. Βέβαια χαίρεται κι εκτιμά εάν ο σύντροφός του είναι αρωγός στην όποια προσπάθειά του και μπορεί να μοιράζεται μαζί του τις σκέψεις του και τους τυχόν προβληματισμούς του. 

Τα παραπάνω είναι κάποια μόνο από τα χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου, που έχει δουλέψει με τον εαυτό του και τον έχει γνωρίσει και αγαπήσει κι έτσι και ο ίδιος νιώθει καλά και αντιμετωπίζει σωστότερα τις κάθε είδους σχέσεις του. Ας μάθουμε, λοιπόν, τον εαυτό μας και ας τον αγαπήσουμε με τα προτερήματα και τα ελαττώματά του, δίνοντας έτσι καλύτερες πιθανότητες στις σχέσεις μας και μην επαναπαυόμαστε στην τύχη! 

Ανεξαρτησία μέσα στη σχέση

Όλοι έχουμε ακούσει τη φράση ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα, όπου στη θέση του γάμου θα μπορούσε να είναι και μια πολύχρονη συμβίωση. 

Η αλήθεια νομίζω είναι ότι δεν είναι ο γάμος ή η πολύχρονη σχέση και συμβίωση που σκοτώνουν τον έρωτα, το ενδιαφέρον του ενός για τον άλλο, αλλά η ρουτίνα της καθημερινότητας που έχει κυριαρχήσει και ο εφησυχασμός. 

Όταν ξεκινάει μια σχέση και οι δύο σύντροφοι θέλουν να περνούν όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μαζί. Επιλέγουν να βγαίνουν μαζί οι δυο τους, να βγαίνουν με τους φίλους του ενός ή του άλλου και γενικά απιδιώκουν να κάνουν όσα περισσότερα πράγματα μπορούν μαζί. Πολλοί μάλιστα θεωρούν απαραίτητο συστατικό μιας επιτυχημένης σχέσης το ζευγάρι να κάνει τα πάντα μαζί. Έχουν γαλουχηθεί με την άποψη ότι όταν είναι ζευγάρι αυτό σημαίνει ότι έχουν και κοινή ζωή και συναναστροφές και το να έχει ο καθένας προσωπική ζωή φαντάζει περίεργο ή ακόμα και ύποπτο. Εάν δε ο ένας από τους δύο συντρόφους θελήσει να έχει το δικό του χρόνο αυτό πιθανότατα θα προκαλέσει ανασφάλεια ή και ζήλεια στο ταίρι του. 

Προχωρώντας, λοιπόν, σε γάμο ή συμβίωση ένα ζευγάρι, που πορεύεται κατ' αυτόν τον τρόπο αυτό, σημαίνει ότι ουσιαστικά οι μόνες ώρες που είναι χώρια οι σύντροφοι είναι αυτές που βρίσκονται στη δουλειά τους. Αφού επιστρέψουν στο σπίτι θα γίνουν οι δουλειές ή τα ψώνια και μετά κοινή έξοδος ή χαλάρωση στο σπίτι, μόνοι ή με παρέα.  

Πώς, όμως, δύο άνθρωποι με ενδιαφέροντα μπορούν να περιοριστούν μόνο σε όσα είναι κοινά αρεστά; Μήπως είναι προτιμότερο να υπάρξει η μέση λύση; Δηλαδή και να βρουν κοινά ενδιαφέροντα και δραστηριότητες, αλλά και να ασχοληθούν και με κάποια πράγματα ο καθένας μόνος του και να μοιραστεί μετά τις εντυπώσεις και τις εμπειρίες του με το σύντροφό του; Μήπως αυτό αναζωογονεί το ενδιαφέρον του ενός για τον άλλο; 

Σίγουρα ο σύντροφός μας θα έχει να μοιραστεί στιγμές με τους φίλους του, που για εμάς θα είναι ξένες, όπως και ο τρόπος επικοινωνίας μαζί τους θα είναι διαφορετικός και το ίδιο συμβαίνει μ' εμάς και τους δικούς μας φίλους. Σαφώς και κάποιες φορές θα είναι και ο/η σύντροφός μας μαζί όταν βρεθούμε με φίλους μας, αλλά δεν είναι απαραίτητο κάθε φορά να μας συνοδεύει.  

Επίσης, στις επαγγελματικές κοινωνικές υποχρεώσεις μπορεί ο/η συντροφός μας να ακολουθήσει ή να μην ακολουθήσει κατ' επιλογήν του. 

Ενδιαφέροντα και χόμπι που είχε πριν μας γνωρίσει μπορεί να τα συνεχίσει ακόμη κι αν εμείς δεν θέλουμε να συμμετέχουμε. Δεν υπάρχει λόγος να αφήσει κάτι που τον ευχαριστεί μόνο και μόνο επειδή δεν θα είναι κοινή ασχολία. 

Το μέτρο και σε αυτή την περίπτωση είναι το ζητούμενο. Ο κάθε σύντροφος μπορεί να κινηθεί και ανεξάρτητα και να έχει προσωπικό χρόνο, που τον ευχαριστεί και τον γεμίζει και βέβαια πρέπει να είναι παρών και στη σχέση του, να μην εφησυχάζει, να δείχνει το ενδιαφέρον του και να μοιράζεται τις εμπειρίες του και εν τέλει να επιλέγει να μένει στη σχέση. Όντας οι σύντροφοι ανεξάρτητοι μέσα στη σχέση τους, η καθημερινότητα δεν φαντάζει πληκτική και ανυπόφορη, αλλά ενδιαφέρουσα και επιθυμητή.  

Η δύναμη των συνηθειών

Όσο πιο περήφανοι είστε για μια συγκεκριμένη πτυχή της ταυτότητάς σας, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το κίνητρο που θα νιώθετε για να διατηρήσετε τις συνήθειες που σχετίζονται με αυτήν. Αν είστε περήφανοι για τα ωραία μαλλιά σας, θα αναπτύξετε όλες τις συνήθειες που αφορούν την περιποίησή τους για να τα διατηρήσετε όμορφα. Αν είστε περήφανοι για τους γυμνασμένους δικεφάλους σας, θα φροντίσετε να μην παραλείπετε ποτέ τις ασκήσεις για τα χέρια στην προπόνησή σας. Αν είστε περήφανοι για τα κασκόλ που πλέκετε, θα έχετε πάντα όρεξη να αφιερώνετε πολλές ώρες την εβδομάδα στο πλέξιμο. Όταν εμπλέκεται η περηφάνια σας, διατηρείτε με νύχια και με δόντια τις συνήθειές σας.

Η αληθινή αλλαγή συμπεριφοράς έγκειται στην αλλαγή της ταυτότητας. Μπορεί να έχετε το κίνητρο για να υιοθετήσετε μια συνήθεια, αλλά ο μόνος λόγος για να τη διατηρήσετε είναι αν αυτή γίνει μέρος της ταυτότητάς σας. Όλοι μπορείτε να αποφασίσετε να ξεκινήσετε το γυμναστήριο ή να φάτε υγιεινά μια-δυο φορές. Αν όμως δεν αλλάξετε την πεποίθηση που κρύβεται πίσω από τη συμπεριφορά σας, τότε θα είναι δύσκολο να υποστηρίξετε μακροπρόθεσμες αλλαγές. 

Οι βελτιώσεις είναι προσωρινές μέχρι να γίνουν μέρος του εαυτού σας.

Αν θέλετε να προβλέψετε πώς θα καταλήξετε στη ζωή σας, αρκεί να ακολουθήσετε την καμπύλη των μικρών κερδών και μικρών απωλειών και θα δείτε τι αντίκτυπο θα έχουν οι καθημερινές επιλογές σας ύστερα από δέκα ή είκοσι χρόνια. Ξοδεύετε λιγότερα απ’ όσα κερδίζετε κάθε μήνα; Πηγαίνετε στο γυμναστήριο κάθε εβδομάδα; Διαβάζετε βιβλία και μαθαίνετε κάτι καινούργιο κάθε μέρα; Μικρές μάχες σαν αυτές καθορίζουν τον μελλοντικό σας εαυτό.

O χρόνος μεγεθύνει τη διαφορά μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας. Πολλαπλασιάζει οτιδήποτε τον ταΐσετε. Οι καλές συνήθειες κάνουν τον χρόνο σύμμαχό σας. Οι κακές συνήθειες τον κάνουν εχθρό σας.

Οι συνήθειες είναι δίκοπο μαχαίρι. Οι κακές συνήθειες μπορούν εύκολα να σας βλάψουν, όπως οι καλές μπορούν εύκολα να σας ευεργετήσουν, γι’ αυτό και είναι κρίσιμο να δώσουμε σημασία στις λεπτομέρειες. Πρέπει να γνωρίζετε πώς λειτουργούν οι συνήθειες και πώς να τις προσαρμόζετε στα μέτρα σας, ώστε να αποφεύγετε την επικίνδυνη πλευρά της λεπίδας.

Φανταστείτε ότι έχετε ένα παγάκι πάνω στο τραπέζι. Το δωμάτιο είναι κρύο και μπορείτε να δείτε την ανάσα σας. Η θερμοκρασία είναι στους μείον πέντε βαθμούς Κελσίου. Σιγά-σιγά το δωμάτιο αρχίζει να θερμαίνεται.

Μείον τέσσερις βαθμοί.

Μείον τρεις βαθμοί.

Το παγάκι εξακολουθεί να είναι ακέραιο μπροστά σας. Μείον δύο βαθμοί.

Μείον ένας.

Ακόμη δεν γίνεται τίποτα.

Κι έπειτα… μηδέν βαθμοί Κελσίου. Το παγάκι αρχίζει να λιώνει. Η αύξηση της θερμοκρασίας κατά ένα βαθμό μπορεί φαινομενικά να μην είναι μεγάλη, αλλά δεν παύει να είναι το σημείο εκκίνησης για μια μεγάλη αλλαγή.

Η στιγμή μιας μεγάλης επιτυχίας είναι συνήθως αποτέλεσμα πολλών πρότερων δράσεων, που συνθέτουν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να επιτευχθεί μια σημαντική αλλαγή. Αυτό το μοτίβο το συναντάμε παντού. 

Ο καρκίνος κατά το 80% της ζωής του δεν εντοπίζεται και ξαφνικά εξαπλώνεται στο σώμα μέσα σε λίγους μήνες. Τα μπαμπού σχεδόν δεν φαίνονται τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής τους, γιατί απλώνουν υπογείως τις ρίζες τους, ώστε να μπορέσουν μετά να υψωθούν στα είκοσι επτά μέτρα μέσα σε μόλις έξι εβδομάδες.

ΈΝΑ ΤΙΠΟΤΑ ΜΠΟΡΕΙ Ν' ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ - James Clear 

Τα παιδιά ξέρουν καλύτερα... Ένα βίντεο κατά της βίας που πρέπει να δείτε!

https://www.youtube.com/watch?v=b2OcKQ_mbiQ